NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
BERLIN WSCHODNI, 1946 STREFA POD KONTROLĄ ROSJI
Za każdą cenę.
Rosyjski generał.
Czołgałem się przez szambo i wszystko wyśpiewał kochance.
Płacą niemieckim naukowcom, żeby ściągnąć ich do Moskwy.
Czeka nas wyścig zbrojeń.
Mam nagranie.
A ty nad czym pracujesz?
Wykryłem rosyjskiego szpiega w Whitehall.
Masz dowody?
Zdobędę. Gdzie pozostali?
Koleś ze Szwajcarii będzie o czwartej,
a nasi z Bułgarii i Jugosławii przyjechali w nocy.
Jutro przekonujemy Wielką Piątkę.
Posłuchajcie.
Musicie spisać raporty.
Opiszcie, jakie widzieliście dowody na zagrożenie ze strony Rosji,
jak z nim walczycie
i co moglibyście zdziałać z budżetem i dowództwem.
Przygotowałem wytyczne.
Chciałbym dać Trumanowi
dokumenty od nas wszystkich,
które czarno na białym przedstawią,
dlaczego musi pilnie utworzyć amerykańską agencję wywiadowczą.
- Wolę prezentację ustną. - Możesz mi to przedyktować.
- Muszę iść. - Dziewczyna dziś idzie?
Zapraszam na noc do mnie.
To żadne luksusy,
ale mam kawałek podłogi, pościel i szkocką.
Jimmy zarezerwował pokoje w Claridges.
Wzrósł nam budżet?
Wielka Piątka traktuje to spotkanie bardzo poważnie.
Jeśli Trumanowi zależy na drugiej kadencji,
zatańczy, jak mu zagrają.
To oni, ich ojcowie i ich dziadkowie
wybierają prezydenta.
Zaraz po spotkaniu wylatują i przekażą wasze informacje Trumanowi.
Będziemy rozmawiać o dowództwie, tak?
Kto ma kierować tą nową organizacją?
W przeciwnym wypadku co my tu robimy?
Mam przycisnąć generała za zdradę?
Zostać w cieniu?
Zostań w cieniu. Jeśli nie wie, że słuchasz, powie więcej.
Chyba że wyrwę mu paznokcie.
Jimbo, kochany, musimy porozmawiać o hierarchii.
Tak jak mówiliśmy.
„Kochany”.
Zamierzasz wybrać mi ubranie?
Tak. Masz wyglądać naiwnie.
W tym wydajesz się zamknięta w sobie, jakbyś coś ukrywała.
Załóż to.
- Priscilli się nie spodoba. - Masz wyglądać naiwnie.
Nie lubi podkreślania seksapilu.
Zwiedź całe mieszkanie.
Znajdź miejsce na podsłuch,
na jutro oczekuję listy opcji.
Odtwórz jak najdokładniejszy obraz jej życia.
Ona jest kluczem do rozbicia rosyjskiej siatki w Londynie.
Wiem, że się boisz.
Ona ci ufa.
To prawie koniec.
MI6 uparcie milczy o komisji palestyńskiej.
W teorii jest angielsko-amerykańska,
ale w MI6 na pewno wiedzą, że USA ma własne cele.
- Powinni wiedzieć. - To niech powiedzą!
Nie spotykasz się z młodzieńcem z komisji?
Owszem, ale nic mi nie mówi.
Z kim konkretnie?
- Z Hugh Fentonem. - Pan Fenton!
Gorliwiec.
Szykuje się ślub?
- I nic nie mówi o komisji? - Ani słowa.
Nie każdy rozmawia o polityce w towarzystwie.
Ja z chęcią porozmawiałabym o czymkolwiek innym.
Po co ją przyprowadziłeś?
O czym mielibyśmy rozmawiać?
- Chętnie poznamy jego żonę. - Z tym się zgadzam.
Wynn, potwierdź albo zaprzecz.
Tak, słuchamy.
Ministerstwo Zaopatrzenia naciska na elektrownie jądrowe,
bo pan miłośnik jedności i pokoju Attlee
chce dla nas zbudować bombę atomową.
Potwierdzasz czy zaprzeczasz, Wynn?
Nie gram w tę grę.
Po co zapraszać whipa Partii Pracy, jeśli nic nie wygada?
Racja!
Nie stawiajcie go w tej pozycji.
To gra do niewinnych plotek.
- Przepraszam. - Brawo.
Attlee ma kochankę.
- Nie bądź śmieszny. - Dacie wiarę?
Którędy do toalety?
Schodami do góry i na lewo.
- Dziękuję. - Plotkowanie to grzech…
Racja.
- …ale słyszałaś o synu Marii? - Nie, powiedz.
Urodził się z okropną chorobą.
A jej mąż w końcu…
Czas na herbatę?
Przepraszam, szukałam toalety.
- Szukałam toalety. - Wiem, co robisz.
- Słucham? - Przestań.
- Ale co? Nie rozumiem. - Wyrażę się jasno.
Jeśli coś mi się stanie, coś się stanie i tobie.
Czemu są mniej ważni niż walczący o niepodległość?
Komu deser?
Ja będę się zbierała.
Zostań na deser.
Jeśli będzie tak smaczny jak danie główne,
będę chciała, żebyś zapraszała mnie co tydzień.
Świetnie.
- A co na deser? - Placek agrestowy.
Rozgryzła mnie. Wie, co robię.
- Skąd wiesz? - Przestrzegła mnie.
- Przestrzegła? - Powiedziała: „Jeśli coś mi się stanie,
coś się stanie i tobie”.
Mam dobre wieści, Kasandro.
Kiedy chce się kogoś zabić, nie ostrzega się go.
Zabije mnie, jeśli się nie wycofam.
- Musimy z tym skończyć… - Ona nie chce cię zabić.
A więc nie jest w pełni oddana sprawie.
Jest rozdarta.
Co odpowiedziałaś?
Że nie wiem, o czym mówi.
Zjadłam pieprzony deser i prawie zwymiotowałam.
Możemy ją zwerbować. Ty możesz.
Może pracować dla nas. Posłuchaj, co zrobisz.
Jutro zaprosisz ją na herbatę. Poza biurem. Pomogę ci.
Zrobimy to razem. Przyciśniemy ją z dwóch stron.
Przestań, błagam.
Daj mi odejść. Proszę.
Ten pan Wynn naprawdę nie znosi Churchilla.
Nie lubi go.
Był pijany, popisywał się.
- Wszyscy byli pijani. - Chyba dobrze się bawiłaś.
Czyżby?
A nie?
Sama już nie wiem.
Ja…
ostatnio się zastanawiałam.
To głupia myśl…
ale gdyby Jarvis wiedział, że to mnie szuka…
zabiłbyś i mnie?
Nie wierzę, że o to pytasz. Więcej nie pijesz.
Powiedz.
Znamy się od 15 lat.
Gotuję ci, razem pijemy, pomagasz mi w ogrodzie,
ja pomagam ci z ojcem.
Przyjaźnimy się.
Czyżby?
Teraz gadasz głupoty.
Racja.
Straszne głupoty.
Nastawię wodę.
Ta dziewczyna.
Na kolacji.
Złapała mój trop.
Co ty tu robisz?
Wracaj, skąd przyszedłeś.
Mam wezwać policję?
Panie Mulligan.
Gdzie panna Symonds? Spóźnia się?
Chora. Złapała tego wirusa.
Biedaczka.
Wyślijmy jej coś. Znajdzie mi pan jej adres?
To zadanie dla sekretarki.
Dziękuję.
I proszę zamknąć drzwi.
- Przez dwa „r”? - Tak.
Dziękuję.
Zostawię ci to.
- Udany obiad? - Bardzo.
Co sądzisz?
Sprawię, że będzie to wyglądało…
na robotę tego szaleńca.
BESTIALSKA NAPAŚĆ NA KOBIETĘ
Pan pewnie do piekarnika?
Piekarnik. Tak.
Proszę.
To dosyć stary piekarnik.
Nie zepsuł się całkiem,
ale z jakiegoś powodu się wyłącza.
Zauważyłam to w środę, bo udało mi się dostać jagnięcinę,
wstawiłam ją na 45 minut i wciąż była niedopieczona.
Założyłam, że to moja wina.
Ale w czwartek ziemniaki wyszły surowe.
Myślałam, że go nie włączyłam.
Ale w piątek placek wyszedł idealny, więc piekarnik działa.
W weekend nastawiłam jajka, ale nic z tego.
Powiedziałam mężowi, żeby na niego zerknął.
Mężowi?
Tak. I zerknął, ale niewiele to dało,
więc zadzwoniłam po pana.
Mam tu instrukcję, równie mało pomocną.
Ale sama odkryłam, że jeśli włączyć to tutaj…
Piękne mieszkanie.
Kto ci za nie płaci?
Jesteś utrzymanką?
- To nie ja. - To ty.
I myślę, że musisz wyjechać z kraju.
Dlaczego?
Bo jestem szantażowana.
Nie mogę dalej robić tego, czego chcą, więc…
Muszę pozwolić im to ujawnić.
Nie, Feef… Oni je obcinają. Zrobili tak mojemu przyjacielowi.
Dlatego musisz wyjechać do Cejlonu, do teściów.
Oni wracają do kraju. Jest niebezpiecznie.
A więc do Indii albo do Afryki.
Słońce nie zachodzi nad Imperium Brytyjskim.
Wybierz miejsce i jedź.
Słońce już nad nim zaszło. Nie mam dokąd pojechać!
Nie mogę dłużej dla nich pracować.
- Kim oni są? - To Amerykanie.
Przecież lubisz Amerykanów.
Nie tych.
Gdzie są pieprzone negatywy?
- Nie wiem. - Idiotka!
- To nie moja wina! - Kurwa, twoja!
To twoja wina! Byłeś głupi i dałeś się przyłapać.
Zawsze byłeś głupi i egoistyczny.
O tym nigdy nie mówimy.
Mówimy, że ja jestem idiotką, że jestem zerem,
a to nieprawda!
Popatrz na mnie.
Przepraszam.
Zastanów się.
Ktoś na pewno może pomóc.
Kto?
Panny Symonds nie ma przy biurku.
Źle się czuje?
Proszę przekazać, że dzwonił Norman Pittman
z odpowiedzią na jej pytania o naszą produkcję stali.
Zna mój numer.
Miałeś ją obserwować.
Mówiłem. Sąsiad groził, że wezwie policję.
Nie takim tonem.
Jest w północnej Francji.
Może wytworzyć pięć ton produktów blaszanych na tydzień.
Sprzęt sprawny, robotnicy przeszkoleni. Właściciel, Żyd, nie żyje.
A francuski rząd ją oddaje.
- Zgarnąłeś ją? - Jasna sprawa. I dziesięć podobnych.
Witaj, piękna.
Czym mogę służyć?
Pozwolisz, że przedstawię cię ojcu.
To kilku z jego przyjaciół. Tytani przemysłu.
Liderzy w branży stali, węgla, kolei…
A to…
- Feef Symonds. - Miło mi.
Jeszcze o niej opowiemy. Pracuje z nami i jak panowie widzą…
to nie byle atut.
Miło poznać, kochana.
Możemy porozmawiać w cztery oczy?
Jasne.
Nie mogła daleko uciec.
Zostawiła ubrania i w ogóle.
Jeśli coś ma być zrobione dobrze, zrób to sam.
Na jakim przystanku przesiada się panna Garrick?
I o której?
Ładnie wyglądasz.
Zawsze wydawałeś się porządny.
I jestem. To cały ja.
Coś nie tak?
Muszę porozmawiać z Peterem.
Po co?
To najściślejsza tajemnica.
Dobrze.
W czasie wojny byliśmy razem.
Tak się w to wszystko wplątałam.
I my…
mieliśmy córkę.
Chciał, żebym się jej pozbyła.
Odmówiłam.
Świetnie.
Wspaniale, to…
Tyle że zachorowała i jestem pewna, że wydobrzeje,
ale lekarze pytają o dziedziczność, o grupy krwi
i chcieliby z nim porozmawiać, bo…
Ale dlaczego Peter nie podał ci adresu?
Mówił, że jest na misji.
Kłamał. Odszedł z służby, jest w Stanach.
Jest w Stanach?
- Jimmy, będziemy jeść? - Tak.
Ale muszą mieć adres.
- Kto? - W OSS. Zachodni Londyn.
Jeździ stąd dziewiątka, tak?
Zgadza się.
Musi być wciągająca.
Książka jest otwarta, ale nie czyta pani.
- Wymaga uwagi. Pan wybaczy. - Przepraszam.
Kiedy człowiek jest samotny, zaczyna rozmawiać z obcymi.
Która część Stanów?
Zna je pani?
Niespecjalnie.
Jestem z Pensylwanii, ale wiele podróżowałem.
- Czym się pan zajmuje? - Pracuję w Czerwonym Krzyżu.
I co pan tam robi?
Zarządzam strefami odbudowy.
Logistyka.
Żeby w szpitalach były łóżka, strzykawki…
Trochę to nudne, same liczby.
Ale w dobrej sprawie.
Widzi pani…
Pewnie nie…
Nie.
Pewnie nie chciałaby pani czegoś zjeść albo może…?
Raczej nie szukam czegoś takiego.
W porządku. Oczywiście.
Po prostu zauważyłem brak pierścionka i…
Przepraszam.
Szarość tego miasta bywa przygnębiająca.
Na pewno są tutaj…
jakieś sekretne zakątki pełne światła i kolorów,
gdzie chodzi się tańczyć, ale…
nie mogę ich znaleźć.
Jest takich kilka.
Mogę dać pani mój numer?
Tak, jak najbardziej.
Jak się pan nazywa?
Peter.
W CO WIERZYMY
Dzień dobry.
Byłem ciekaw, czy jest więcej spotkań.
Tak, raz już byłem.
Po co mam podać nazwisko?
Tak, jestem Amerykaninem.
Tak, tym czarnym.
Z kim mam pomówić?
Z Richardem Gregorym?
A kim on jest?
Specjalistą od czarnych czy coś?
Czym mogę służyć?
Pracuję dla Jimmy’ego Derby’ego. Potrzebuje adresu Petera McCormicka.
Petera? Tak, on wrócił do domu.
Nie był z Waszyngtonu?
Peter? Był z Idaho.
Mieszkał z żoną.
McCormick. Tak, jest z Waszyntonu.
To nie jest jego żona.
Na końcu korytarza mają jego akta.
Nie wiem czemu, ale akt Petera brakuje.
- Naprawdę? - Nie ma ich. Pewnie…
No nie wiem. Dziwne.
To nic.
Nie ma pani adresu Thomasa Rowe’a?
PRECZ Z GŁODEM
FASZYZM TO PRAKTYCZNY PATRIOTYZM
Jackson?
Richard?
- Simon mówił, że jestem czarny? - Mówił, że się polubimy.
Pewnie o to chodziło.
Czytałeś Manifest?
Częściowo.
I co sądzisz?
Jestem tutaj, nie?
No to zaczynamy.
Przedstawisz nas, każdy opowie, co robi,
a potem ja podsumuję, apelując o agencję.
Brzmi nieźle.
Panowie.
Zajmijcie miejsca.
Moja rodzina uciekła w nocy na północ.
Ledwie się wydostali.
Ale jakoś tu się dostałeś.
Podróżowałem z jedną białą.
Odszedłem, ale tu zostałem.
Rżnąłeś kiedyś białą?
Po to ci komunizm?
Komunizm nie tylko domaga się równości ras.
On bez niej nie ma racji bytu.
Czemu przyszedłeś?
- Jestem ciekaw. - Ciekaw?
Tylko zdesperowani czarni sięgają po Manifest.
Zwłaszcza tacy z Południa.
Te kościelne bzdury, które ci wciskali od urodzenia.
To miesza w głowie.
Więc zapytam znowu.
Czemu przyszedłeś?
Mój brat, Aaron.
Był w armii, tak jak ja.
Rok temu zakończył służbę.
W sąsiedztwie mieszkał dziesięcioletni chłopiec.
Aaron opowiadał mu o wojnie.
Mały co dzień chciał słuchać.
Ojcu się to nie spodobało.
Najpierw go pobili.
Potem zastrzelili.
Potem spalili.
Bo opowiadał o wojnie?
Bo przed wojną Aaron był grzecznym chłopcem.
„Tak, proszę pana. Nie, proszę pana”.
„Cokolwiek pan każe”.
A po wojnie…
przestał się płaszczyć.
Wierzył, że był kimś.
Komunizm temu zaradzi?
Czarni najlepiej się nadają do tego,
by tworzyć wielką wizję dla społeczeństwa,
bo stawka jest dla nich najwyższa.
Potrzebujemy tej rewolucji.
I dostaniemy ją.
Muszę przedstawić Harry’emu realistyczny biznesplan przedsięwzięcia.
Rozumiem. Oto nasza propozycja budżetu.
To za mało pieniędzy.
Dokładnie to przeliczyliśmy.
Jakie wyobrażacie sobie operacje?
To wystarczy na tysiąc pensji. Potrzebujemy ludzi na całym świecie.
Panowie.
Hiroszima nauczyła nas jednego:
świat wie, że trzeba robić, co mówimy.
Racja.
Wysadzenie Rosji czy innego kraju to nie rozwiązanie długoterminowe,
jeśli nie chcemy żyć na cmentarzu.
Musimy zdobywać serca i umysły.
Wiedzieć o rewolucjach, zanim się wydarzą.
Musimy podebrać taktykę Rosjanom i pokonać ich w ich własną grę.
Mieć agentów wszędzie.
Nigdy nie dowiadywać się na końcu.
Mamy zdublować ten budżet?
Pomnożyć go przez tysiąc.
To o nim panom opowiadałem.
Postradał zmysły w Bukareszcie.
Myślisz, że mam urojenia?
To wy macie urojenia, panowie.
Łudzicie się, że jesteście silni.
Może i śpicie na pieniądzach.
Ale przebrzmiały poeta w mansardzie zwany Karol Marks
napisał pieprzony pamflecik i świat płonie.
Miał tylko pióro, papier i ideę.
Chcecie pieniędzy i władzy?
Wszystkie pieniądze świata i cała władza nic nie znaczą.
Bo w tej chwili jakieś zero
siedzi gdzieś w zapyziałym mieszkaniu, chacie albo celi
i knuje, jak rzucić na kolana cały świat.
Ten człowiek…
nie ma pieniędzy, wpływów ani środków.
Ale żadna armia na świecie nie będzie w stanie go pokonać,
bo idei nie da się zniszczyć.
A wystarczy tylko tyle.
Idea, która rozpali wyobraźnię tłumów.
Idea, która powie masom,
że mogą zdobyć wszystko, jeśli tylko uwierzą.
Wystarczy idea, a wszystko, co zbudowaliście,
przepadnie w jednej chwili.
Myślicie, że sprzedajecie towary i usługi?
To nieprawda.
Sprzedajecie demokrację.
A jedyny sposób, by sprzedawać demokrację, to mieć oczy i uszy wszędzie,
aby zatrzymać każdego, kto chciałby ją obalić.
Chcecie wolnego rynku?
Chcecie kupować i sprzedawać w spokoju?
Potrzebujecie rządowej agencji,
która strzeże was w każdej chwili, na całym świecie.
Która chroni demokrację, kapitalizm i was samych.
To długofalowa gra dla profesjonalistów.
Wymaga pieniędzy.
Prawdziwych pieniędzy.
Ale na Boga, nie sądzicie, że jest ich warta?
WSTĘP DO PSYCHOANALIZY
PASZPORT
Ruszajmy. Nie każmy Rowe’owi czekać.
Kiedy zabierałeś rzeczy Petera z hotelu, wiedziałeś, że nie żyje?
Dlaczego nie powiedziałeś?
Zapłacił mi.
Moja matka głodzi się, żeby móc wykarmić moje siostry.
A poza tym…
gdybym powiedział za wiele, sam skończyłbym na dnie rzeki.
Ledwo cię znałem.
Miałbym narażać dla ciebie życie?
Dlaczego?
Bo miła z ciebie dziewczyna?
To parszywy świat, prawda?
Nie wiedziałaś?
Zabieram się stąd.
Jeśli masz olej w głowie, zrobisz to samo.
Wsiądź w pociąg, autobus, na statek.
Innego wyjścia nie widzę.
Nie chcę wyjeżdżać z Anglii.
To mój kraj.
Nie byłaś dziś w pracy.
Wszystko w porządku?
Niespecjalnie.
Porozmawiamy?
Jasne.
Kłamałeś, mówiąc, że Peter wyjechał na misję, prawda?
Sam napisałeś list, który od niego dostałam.
Naprawdę nie wiem, o czym mówisz.
Podobno kiedy ktoś mówi „naprawdę”, to znaczy, że kłamie.
To… naprawdę brednie.
Masz zostawić mnie i moją rodzinę.
Inaczej powiem o tobie cholernej angielskiej armii.
Nie wiem, o co chodzi, ale mam dobre wieści.
Naprawdę dobre.
O naszej misji i przyszłości. Umówiłem się z Garrick.
Teraz się do niej zbliżę,
mrugnę oczkiem, jak to się mówi.
Da się ją zwerbować. Ty wykonasz ruch,
ale ja przygotuję teren, zasieję wątpliwości.
Teraz mamy czas.
Wpływowi ludzie doceniają naszą pracę.
Będziemy mieli środki,
więcej ludzi,
odkryjemy całą operację Rosjan w Londynie i nie tylko.
To będą czyny godne legend!
A doprowadzą do tego stary facet i dziewczyna.
Stary facet i dziewczyna ocalą świat!
Nie zbliżaj się. Nie chcę oddychać tym samym powietrzem.
Powiedz, że go zabiłeś.
Dlaczego?!
Przyznałeś się.
Idź! Powiedz, komu chcesz.
Mogę zniknąć jak duch.
I tak zrobię.
A pewnego dnia, zupełnie niespodzianie,
twojemu bratu, ojcu, matce przytrafi się coś złego.
I to z twojej winy, robaczku!
Dokąd pójdziesz?
Co może być lepsze niż to, co robimy? Jezu!
Dzieciaku!
Ilu ludzi ma szansę naprawić świat i jeszcze dobrze się przy tym bawić?
Jackson, nie wieź jej nigdzie.
Myślisz, że dokąd pójdziesz?
Tak się boję jutra.
Będzie dobrze.
Już po wszystkim.
Tłumaczenie napisów: Juliusz P. Braun